فولاد ضد زنگ و هر یک از خانواده ی آلیاژهای فولادی معمولا حاوی 10 تا 30 درصد کروم هستند. کروم در ترکیب با محتوای کم کربن، مقاومت قابل توجهی در برابر خوردگی و گرما ایجاد می کند. برای افزایش مقاومت در برابر خوردگی در محیط های خاص، افزایش مقاومت دربرابر اکسیداسیون، عناصری مانند نیکل، مولیبدن، تیتانیوم، آلومینیوم، نایوبیوم، مس، نیتروژن، گوگرد، فسفر و یا سلنیوم  ممکن است افزوده شود. این عناصر ویژگی های خاصی را به آلیاژها می بخشند.

بیشتر فولادهای ضد زنگ ابتدا در کوره های قوس الکتریکی یا کوره های اکسیژن ذوب می شوند و بعد از آن عمدتا برای کاهش میزان کربن در یک مخزن دیگر تصفیه می شوند. در روند تخلیه کربن زدایی آرگون-اکسیژن، مخلوطی از گاز اکسیژن و آرگون به فولاد مایع تزریق می شود. با تغییر نسبت اکسیژن و آرگون، امکان حذف کربن در سطوح کنترل شده توسط اکسیداسیون آن به مونوکسید کربن وجود دارد. بدین ترتیب، مواد خام ارزان تر مانند فروکروم با کربن بالا ممکن است در عملیات ذوب اولیه استفاده شوند.

انواع فولاد ضد زنگ

بیش از 100 گرید فولاد ضد زنگ وجود دارد. فولاد ضد زنگ اغلب به چند گروه اصلی طبقه بندی می شوند: آستنیتی، فریتی، مارنزیتی، داپلکس. فولاد آستنیتی و رسوب سخت شده.

فولاد آستنیتی حاوی 16 تا 26 درصد کروم و تا 35 درصد نیکل است، معمولا دارای مقاومت بالایی دربرابر خوردگی است. معمول ترین نوع فولاد ضد زنگ آستنیتی، فولاد با گرید 304 (18/8) است که شامل 18 درصد کروم و 8 درصد نیکل است. از این فولاد معمولا در مصارفی مانند هواپیما و صنایع لبنی و صنایع غذایی استفاده می شود.

 فولاد های فریتی استاندارد حاوی 10.5 تا 27 درصد کروم و بدون نیکل هستند. و میزان کربن آنها پایین می باشد (کمتر از 0.2 درصد). این نوع فولاد ضد زنگ به دلیل عدم وجود نیکل ارزانتر از فولاد آستنیتی می باشد و مقاومت بالایی دربرابر خوردگی دارد. اما قابلیت جوش پذیری کمی دارند و شکل پذیر هم نیستند.

فولاد مارنزیتی معمولا دارای 11.5 تا 18 درصد کروم و 1.2 درصد کربن می باشد و گاهی اوقات نیکل نیز اضافه می شود. این فولاد ها مقاومت در برابر خوردگی متوسطی دارند و در کارد و چنگال، ابزار جراحی، کلید های پیچ و مهره و توربین استفاده می شود.

 گروه های فریتی و مارتنزیتی هر دو دارای میکروساختار bcc هستند. میزان مقاومت دربرابر خوردگی این دونوع فولاد ضد زنگ نسبت به فولاد ضد زنگ آستنیتی کمتر است.

فولاد ضدزنگ داپلکس ترکیبی از فولاد ضد زنگ آستنیتی و فریتیک با مقادیر مساوی از هرکدام است. آنها حاوی 21 تا 27 درصد کروم، 1.35 تا 8 درصد نیکل، 0.05 تا 3 درصد مس و 0.05 تا 5 درصد مولیبدن است. فولاد ضدزنگ داپلکس نسبت به  فولادهای ضد زنگ آستنیتی و فریتی، قوی ترهستند و مقاومت بیشتری دربرابر خوردگی دارند و به همین دلیل از آنها در ساخت و ساز مخازن، فرایندهای شیمیایی و ظروف حمل مواد شیمیایی استفاده می شود.

فولاد ضد زنگ رسوب سخت شده، به سختی که دارد معروف است، که از اضافه شدن آلومینیوم، مس و نیوبیوم به آلیاژ در مقادیر کمتر از 0.5 درصد از جرم کل آلیاژ حاصل می شود.  این فولادها مقاومت دربرابر خوردگی قابل مقایسه ای نسبت به فوالدهای آستنیتی دارند و حاوی 15 تا 17.5 درصد کروم، 3 تا 5 درصد نیکل و 3 تا 5 درصد مس است. از این فولاد در ساخت شفت های بلند ، ورق های فولادی استفاده می شود.

درباره مدیر سایت

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *